โต๊ะทดสอบเสียง
ทดสอบไมโครโฟนและอะคูสติกห้องขั้นสูง
การทดสอบไมโครโฟนส่วนใหญ่แสดงแถบที่กระโดดไปมาแล้วก็จบแค่นั้น เครื่องมือนี้วัดสิ่งที่ทำให้คุณฟังยากจริง ๆ: ระดับเสียงพื้นหลังของคุณ เสียงของคุณสูงกว่าระดับนั้นแค่ไหน คุณมีการตัดสัญญาณหรือไม่ ห้องของคุณสะท้อนเสียงมากแค่ไหน และเสียงระเบิดลมกำลังกระแทกแคปซูลไมโครโฟนหรือไม่
ขั้นตอนที่ 1
วัดระดับเสียงพื้นหลังของคุณ
อยู่เงียบ ๆ เป็นเวลาห้าวินาที การทำเช่นนี้จะบันทึกเสียงพื้นหลังคงที่ที่ไมโครโฟนของคุณรับได้เมื่อไม่มีใครพูด — พัดลม เครื่องปรับอากาศ เสียงจราจร เสียงคอมพิวเตอร์ทำงาน
- ระดับเสียงพื้นหลัง:—
- การประเมิน:—
ขั้นตอนที่ 2
พูดตามปกติ
อ่านหนึ่งหรือสองประโยคด้วยระดับเสียงและระยะห่างปกติที่คุณใช้สนทนา พูดอะไรบางอย่างที่มีเสียง P และ B ที่ชัดเจน — ประโยคที่มีเสียงเหล่านี้มากจะช่วยตรวจจับเสียงระเบิดลมได้ดี
ระดับเสียง
- ระดับสูงสุด:—
- ระดับเสียงพูดเฉลี่ย:—
- อัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวน:—
- การตัดสัญญาณ:—
เสียงพูดและห้อง
- จำนวนครั้งเสียงระเบิดลม:—
- หางเสียงก้อง:—
- เสียงหวีด:—
- ช่วงเสียงหลัก:—
วิธีอ่านผลลัพธ์ของคุณ
ความหมายของแต่ละค่าที่วัดได้
ทำไมเสียงจึงสำคัญกว่าวิดีโอในการสนทนา
ผู้คนจะทนกับภาพที่ธรรมดาได้เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง แต่พวกเขาจะไม่ทนกับเสียงที่ต้องฝืนฟัง — มันเหนื่อยจริง ๆ และผู้ฟังจะหมดความสนใจเร็วกว่ามากจากเสียงที่แย่มากกว่าภาพที่ไม่ชัด หากคุณมีงบสำหรับการอัปเกรดเพียงอย่างเดียว ให้ใช้กับไมโครโฟนและห้องรอบตัวคุณแทนที่จะเป็นกล้อง
ห้องมีความสำคัญมากกว่าที่คนส่วนใหญ่คาดคิด ไมโครโฟนธรรมดาในห้องที่นุ่มนวลและเงียบสงบมักจะเหนือกว่าไมโครโฟนราคาแพงในห้องโล่ง ๆ ที่มีโต๊ะแข็งและผนังเปล่าอยู่ด้านหลังคุณอย่างสม่ำเสมอ ผ้าม่าน พรม ชั้นหนังสือ หรือแม้แต่แจ็คเก็ตที่คลุมพนักเก้าอี้ ล้วนช่วยลดการสะท้อนเสียงที่การทดสอบนี้วัดเป็นหางเสียงก้องของคุณได้อย่างมีนัยสำคัญ
ตัวเลขทั้งหมดที่นี่เป็นการวัดเชิงเปรียบเทียบที่ได้จาก Web เสียง API ในเบราว์เซอร์ของคุณ ไม่ได้ผ่านการปรับเทียบกับระดับอ้างอิงสัมบูรณ์ จึงมีประโยชน์สำหรับการเปรียบเทียบการตั้งค่าของคุณเองก่อนและหลังการเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่ในฐานะข้อกำหนดที่ผ่านการรับรอง ไม่มีการอัปโหลดใด ๆ — การวิเคราะห์ทำงานทั้งหมดบนอุปกรณ์ของคุณ
เกณฑ์อ้างอิง
ดี พอใช้ และแย่ ตามแต่ละค่า
| ค่าที่วัด | ดี | พอใช้ | แย่ |
|---|---|---|---|
| อัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวน | > 18 dB เหนือระดับเสียงพื้นหลัง | 10–18 dB | < 10 dB |
| ระดับสูงสุด | -12 ถึง -3 dBFS | ต่ำกว่า -24 dBFS (เบาเกินไป) | มีเฟรมที่ถูกตัดสัญญาณ |
| เสียงระเบิดลมต่อการบันทึก | 0 | 1–2 | 3+ |
| อัตราส่วนเสียงหวีด | < 0.35 | 0.35–0.55 | > 0.55 |
| หางเสียงก้อง | < 250 มิลลิวินาที | 250–500 มิลลิวินาที | > 500 มิลลิวินาที |
นี่คือค่าเกณฑ์จริงของเครื่องมือนี้เอง — ค่าเดียวกันกับที่ใช้สร้างคำแนะนำการแก้ไขด้านล่างผลลัพธ์ของคุณ
ทีละขั้นตอน
วิธีรันการทดสอบ
- คลิก "วัดระดับเสียงพื้นหลัง" และอยู่เงียบ ๆ สักสองสามวินาทีเพื่อบันทึกระดับเสียงพื้นหลังของห้องคุณ
- คลิก "วิเคราะห์เสียงพูด" แล้วอ่านหนึ่งหรือสองประโยคด้วยระดับเสียงปกติที่คุณใช้สนทนา จบด้วยการหยุดสั้น ๆ
- ดูค่าทั้งหกของคุณ — ระดับเสียงพื้นหลัง SNR การตัดสัญญาณ เสียงระเบิดลม เสียงหวีด และหางเสียงก้อง
- ตรวจสอบแผงคำแนะนำการแก้ไข ซึ่งจะแสดงเฉพาะสิ่งที่อยู่นอกช่วงที่สบายจริง ๆ สำหรับการบันทึกเฉพาะของคุณ
ปัญหาที่พบบ่อย
การแก้ไขปัญหาและวิธีแก้
คำถามที่พบบ่อย